Szpęgawsk

Grobowiec rodziny Von Paleske w Szpęgawsku

Odwiedzin

Grobowiec rodzinny

W sercu Lasu Szpęgawskiego, nieopodal dawnego cmentarza ewangelickiego, spoczywają ruiny neoromańskiej kaplicy grobowej. To jedna z najbardziej tajemniczych pamiątek po dawnym „Szpęgawskim majoracie” i rodzie von Paleske, który przez ponad sto lat kształtował krajobraz gospodarczy tej części Kociewia.

Architektura i historia obiektu

Choć dokumenty urzędowe datują budowlę ogólnie na drugą połowę XIX wieku, tradycja lokalna i przekazy krajoznawcze często wskazują na konkretny rok – 1836. Mogło to mieć związek ze śmiercią Therese von der Schulenburg, pierwszej żony Wilhelma von Paleske, która zmarła właśnie w tym roku.

Choć dziś jest ruiną, jego detale wciąż świadczą o dawnej świetności:

  • Detale i ornamenty: Wejście do grobowca zdobią ornamenty wykonane z piaskowca. Nad drzwiami widnieje pusty ślad po dawnym herbie rodu, który prawdopodobnie również był wykonany z tego materiału.
  • Wieżyczki: Tylna ściana obiektu pierwotnie zwieńczona była dwiema wieżyczkami – do naszych czasów przetrwała tylko jedna z nich.
  • Wnętrze: Dawniej ściany kaplicy zdobiły malowidła, po których nie ma już śladu. W latach 90. wnętrze uporządkowano, a wejście zaspawano, jednak powalone przez wichurę drzewo ponownie „otworzyło” dostęp do środka.

Właściciele: Potęga rodu von Paleske

Rodzina von Paleske (często pisana jako Palleske) przybyła na te tereny z Gdańska. Kluczową postacią był Wilhelm von Paleske (1794–1873), który od 1829 roku władał dobrami w Swarożynie i Szpęgawsku. Był on wpływowym politykiem, członkiem pruskiej Izby Panów, a jego majątki stanowiły wzór nowoczesnego gospodarowania.

  • Szpęgawski majorat: Szpęgawsk wraz z Ciecholewami i Zdunami tworzył tzw. majorat (majątek niepodzielny, dziedziczony przez najstarszego syna).
  • Gospodarka: W obrębie dóbr funkcjonowały m.in. gorzelnia parowa, cegielnia oraz unikatowy zakład sztucznego wylęgu ryb.
  • Zasięg: Rodzina posiadała również ogromny majątek w Swarożynie, obejmujący m.in. Goszyn i Wędkowy, gdzie działaly tartaki parowe i młyny.

Ciągłość własności została przerwana w 1945 roku, kiedy to rodzina utraciła majątki, a grobowiec zaczął popadać w zapomnienie.

Mroczna karta: Joachim von Paleske i Selbstschutz

Ostatni przedstawiciel rodu mieszkający na tych terenach, Joachim von Paleske, nie spoczął w rodzinnym mauzoleum. Jego postać zapisała się czarnymi zgłoskami w historii regionu:

  • Działalność okupacyjna: W czasie wojny Joachim był zaangażowany w struktury Selbstschutzu (niemieckiej samoobrony), organizacji odpowiedzialnej za krwawe represje wobec ludności polskiej, w tym egzekucje w Lesie Szpęgawskim i Tczewie.
  • Legendy o jeńcach: Miejscowa tradycja głosi, że w piwnicach dworu rodziny Paleske przetrzymywano około 200 angielskich jeńców wojennych.
  • Ucieczka: W obawie o własne życie, Joachim von Paleske opuścił swój majątek nocą w 1942 roku, zostawiając dobra, którymi rodzina zarządzała od 1874 roku.

Wojenna trauma i „skarby”

Historia grobowca po 1945 roku jest tragiczna. Obiekt został splądrowany przez żołnierzy Armii Czerwonej, którzy w poszukiwaniu rzekomych skarbów sprofanowali pochówki. Jeszcze kilkadziesiąt lat temu wewnątrz kaplicy można było natrafić na kości i resztki ubrań zmarłych. Przed wejściem stał niegdyś potężny metalowy krzyż, na którym wyryte były daty (najstarsza: 1583) stanowiące prawdopodobnie swoiste drzewo genealogiczne rodu.

Kilkadziesiąt lat temu w środku grobowca można było znaleźć kości i resztki ubrań, a przed grobowcem stał duży metalowy krzyż – najstarsza data na nim to 1583r a ostatnia 18…

Można domniemywać, iż na krzyżu zamieszczone było coś w rodzaju drzewa genealogicznego rodu bowiem w 1874 roku rodzina von Palleske została nowymi właścicielami tych terenów.

W latach 90 posprzątano środek grobowca, a drzwi zaspawano. Jednak wichura zwaliła drzewo stojące za grobowcem i “otworzyła” ponownie wejście, a krzyż pewnie zakończył karierę na skupie złomu.

Tajemnice i legendy

Otoczenie grobowca nasycone jest lokalnym folklorem. Pobliskie tereny nazywano niegdyś „Doliną Jęków” (Jammertal), co łączy się z legendami o Jeziorze Płaczewskim. Sam grobowiec, jako opuszczone mauzoleum w gęstym lesie, od lat przyciąga miłośników historii i poszukiwaczy tajemnic, stając się elementem lokalnej tożsamości historycznej Lasu Szpęgawskiego.

Informacje praktyczne

  • Lokalizacja: Las Szpęgawski, gmina Starogard Gdański (dojście od strony torów kolejowych).
  • Status: Obiekt w ruinie, nieobjęty stałą opieką. Prosimy o zachowanie szacunku dla miejsca i ostrożność ze względu na zły stan techniczny murów.
  • Własność: Ruiny grobowca von Paleske znajdują się na działce ewidencyjnej nr. 135/4 obrąb ewidencyjny Szpęgawsk, gmina Starogard Gdański stanowiącej własność Skarbu Państwa w zarządzie nadleśnictwa Starogard Gdański.

Zapomniany cmentarz ewangelicki

Bezpośrednio za grobowcem rozciąga się teren dawnego cmentarza ewangelickiego, funkcjonującego w latach 1816–1916. Była to jedna z największych nekropolii tego wyznania w regionie.

  • Symbolika krajobrazu: XIX-wieczne cmentarze ewangelickie pełniły nie tylko funkcje sakralne, ale miały również nadawać tutejszemu krajobrazowi germański charakter.
  • Dewastacja: Po 1945 roku cmentarz padł ofiarą systematycznej grabieży i wandalizmu. Lokalne przekazy wspominają o elementach nekropolii (np. ozdobnych płotkach), które kończyły jako części ogrodzeń prywatnych posesji lub na skupach złomu. Dziś teren ten jest niemal niewidoczny z drogi, porośnięty dzikim bluszczem i pokrzywami.

Cmentarze ewangelickie, urządzane w XIX w. nie służyły tylko ku wygodzie właścicieli ziemskich, lecz miały jeszcze jedno zadanie mianowicie miały nadawać krajobrazowi obcy, germański charakter.. A więc akty dewastacji, jakich dopuszczano się na terenie tego jak i wielu innych cmentarzy ewangelickich miały na celu przywrócenie krajobrazowi rodzimy, słowiański charakter, oczywiście szkoda tylko, że germański charakter uzyskał ów balkon.


Opracowano na podstawie dokumentacji gminnej, opracowań historycznych IPN oraz lokalnych przekazów krajoznawczych.

int(2741)