okolice Dąbrówki

Myszołów – kawał drapieżnika

Odwiedzin
KATEGORIA: Przyroda | Ptaki
POŁOŻENIE: Powiat Starogardzki
REGION: Kociewie

Myszołów zwyczajny

Tekst i zdjęcia: Piotr Robert Kobierowski

Zdjęcia wykonane 05.02.2022 na polach w pobliżu Dąbrówki. Prawdę mówiąc moim głównym celem w tym dniu było duże stado saren wypoczywających na skraju lasu. 

No cóż ale taka gratka nie zdarza się zbyt często więc trudno było jej nie wykorzystać. Wypoczywającego drapola udało się podejść dość blisko na ok. 10 metrów. 
NIKON D500 + Tamron 150 – 600 G2

Opis

Myszołów zwyczajny (Buteo buteo) –gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae)

Myszołów jest w Polsce najliczniejszym ptakiem drapieżnym. Szacuje się, że w naszym kraju ma gniazda 40 tyś. par. Myszołów jest średniej wielkości drapieżnikiem, rozpiętość jego skrzydeł może wynosić do 130 cm.

Ptak jest bardzo dobrze przystosowany do środowiska. Występuje w dużych, zwartych lasach oraz w niewielkich zadrzewieniach pośród terenów rolniczych. Gniazdo zakłada zazwyczaj wysoko, w koronie drzewa. Tak, jak sugeruje jego nazwa, ptak poluje głównie na myszy polne i leśne. Potrafi złowić również łasicę lub gronostaja, nie gardzi także żabami. Zdarza się, że myszołowy bardzo sprawnie polują na ptaki, nawet wielkości gołębia. Gdy wypatrzą ofiarę, spadają na nią błyskawicznie.

Mimo swojej siły i wielkości myszołów ma wrogów naturalnych – należą do nich kuna leśna oraz jastrząb. Zagrażają mu także orzeł przedni i puchacz. Bardzo charakterystyczny jest głos myszołowa, słyszalne z odległości kilkuset metrów, przeciągłe: hijeeeeeee… Głos ten potrafi bardzo wiernie naśladować sójka i czasami nie wiadomo, który z ptaków znajduje się w pobliżu.

Samice są nieznacznie większe od samców. W locie wyróżnia się dosyć dużą głową, raczej krótkim ogonem i dosyć długimi ale jednocześnie szerokimi skrzydłami. W czasie krążenia unosi je zazwyczaj lekko do góry. Myszołowy mogą występować w różnych odmianach barwnych jednak rysunek na lotkach i w pewnym stopniu również na sterówkach jest mniej więcej stały. Głowa, tułów i pokrywy podskrzydłowe mogą być niemal białe jaki i bardzo ciemne, z wszelkimi formami pośrednimi. Od spodu w nadgarstkach występują ciemne plamy, bądź -u jaśniejszych ptaków- tylko pojedyncze „przecinki”. Młode myszołowy mają na spodzie ciała raczej podłużne ciemne kreski i plamki, podczas gdy dorosłe (czyli 2. letnie i starsze) zazwyczaj poprzeczne drobne prążki. Na piersi widać wyraźną jasną plamę w kształcie litery „U”, występującą nawet u najciemniejszych osobników. Generalnie jasne od spodu lotki są równomiernie gęsto prążkowane, jedynie zewnętrzne pierwszorzędówki są nieco bardziej jednolicie jasne (pomijając ciemne same „palce”). Dorosłe osobniki mają wyraźny, ciemny, szeroki i kontrastujący pasek na końcach wszystkich lotek, podczas gdy u młodych (juv.) ptaków tylna krawędź skrzydła ma zazwyczaj mniej ostry i niekontrastowy rysunek. Sterówki są także drobno i równomiernie prążkowane, u ad. zakończone podobnie jak lotki szerszym i wyraźnym ciemnym paskiem końcowym. Z wierzchu myszołowy są dosyć jednolicie brązowe z wyjątkiem najjaśniejszych osobników, które mogą mieć jaśniejszą głowę i pokrywy naskrzydłowe. Młode ptaki mają zdecydowanie jaśniejsze tęczówki, z bliska na ich tle widać wyraźnie ciemne źrenice. U ad. (przynajmniej 3. letnich i starszych) oczy są dużo ciemniejsze. Myszołowy mogą w naturalnych warunkach dożywać wieku ok. 25 lat.